2011 ഓഗസ്റ്റ് 15, തിങ്കളാഴ്‌ച

ഒരു കവിത


. ഇത് കേവലമൊരു കവിതയല്ല .ഒരു മനസാണ് .തമ്പുരാട്ടി കുട്ടിയെ പ്രണയിച്ച ഒരു ചെറുമന്റെ മനസ്സ് .
******************************​************


പലതവണ പിന്നിട്ട ഇടവഴിയില്നീ
എന്റെ ഹൃദയം കവര്ന്നതും
ഞാന്അറിഞ്ഞീടവേ!
ഒരുമയുടെ ഒരു കെട്ടുവൈക്കോല്വിതാനിച്ച
പറയന്റെ കുടിലിലേക്കാനയിക്കുന്നു ഞാന്‍ .....
നന്മയുടെ തിരി കൊണ്ട് ദീപം കൊളുത്തിയാ
ചെറുമന്റെ കുടിലിലേക്കാനയിക്കുന്നു ഞാന്‍ .....
ഇവിടില്ല മരതക പൂ മെത്തയും. നിന്റെ ആജ്ഞാനുവര്ത്തിയാം
തോഴി മാരും !
ഇവിടില്ല മരതക പൂ മെത്തയും. നിന്റെ ആജ്ഞാനുവര്ത്തിയാം
തോഴി മാരും !
ഇവിടില്ല ജാതി തന്മാറാല
കേട്ടിയോരതിര്വരംബിട്ടോരാ ഏകാന്ത ജീവിതം !
ഒരുമയുടെ ഒരു കെട്ടു വൈക്കോല്വിതാനിച്ച
പറയന്റെ കുടിലിലേക്കാനയിക്കുന്നു ഞാന്‍ .........................

ധാന്യ ധന ഭാരങ്ങള്ഇവിടെയില്ല
സ്വന്തമായ് സംബാദ്യമൊട്ടുമില്ല!
കര്ക്കിട ചാറ്റലില്ചോര്ന്നൊലിക്കാത്ത നിന്
മച്ചക കെട്ടിന്റെ ഭാരമില്ല .
ഏകുന്നു............ ജാതി തന്മാറാല
കേട്ടിയോരതിര്വരംബില്ലാത്ത നവനീത ജീവിതം

ഏകുന്നു ........ ജാതി തന്മാറാല കെട്ടിയ ..........
അതിര്വരംബില്ലാത്ത നവനീത ജീവിതം .........

അമൃതം ചുരത്തും പശുക്കളില്ല
പശിയടക്കാന്തരാന്ചോറുമില്ല!
അമൃതം ചുരത്തും പശുക്കളില്ല
പശിയടക്കാന്തരാന്ചോറുമില്ല!
ചോരുവാന്മേല്കൂര ബാക്കിയില്ല !
നിനക്കേകുവാന്ഒരു തുണ്ട് പായ മാത്രം .

നിനക്കേകുവാന്ഒരു തുണ്ട് ..............,,
...................
പായ മാത്രം

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ