ശൈശവം
****************
അണുവായ് വളര്ന്നു ഞാന് അമ്മ തന്-
ഉദരത്തില് ഈ ജീവിതത്തിന്റെ പത്തു മാസം.
അണുവായ് വളര്ന്നു ഞാന് അമ്മ തന്നുദരത്തില്
ഈ ജീവിതത്തിന്റെ പത്തു മാസം.പിന്നെ ഉടലില്-
നിന്നുടല് വിട്ടു ജീവന്റെ മറ പറ്റി ഇവിടെ എന് -
പാദം പതിച്ചു .എന്റെ പ്രഥമ പാദം ഞാന് പതിച്ചു .
****************
അണുവായ് വളര്ന്നു ഞാന് അമ്മ തന്-
ഉദരത്തില് ഈ ജീവിതത്തിന്റെ പത്തു മാസം.
അണുവായ് വളര്ന്നു ഞാന് അമ്മ തന്നുദരത്തില്
ഈ ജീവിതത്തിന്റെ പത്തു മാസം.പിന്നെ ഉടലില്-
നിന്നുടല് വിട്ടു ജീവന്റെ മറ പറ്റി ഇവിടെ എന് -
പാദം പതിച്ചു .എന്റെ പ്രഥമ പാദം ഞാന് പതിച്ചു .
അണുവായ് വളര്ന്നു ഞാന് അമ്മ തന്നുദരത്തില്
ഈ ജീവിതത്തിന്റെ പത്തു മാസം.പിന്നെ ഉടലില്-
നിന്നുടല് വിട്ടു ജീവന്റെ മറ പറ്റി ഇവിടെ എന് -
പാദം പതിച്ചു .എന്റെ പ്രഥമ പാദം ഞാന് പതിച്ചു .
താരാട്ട് പാടിയും പാലൂട്ടിയും എന്നെ -
ഞാനായ് വളര്ത്തിയെന്നമ്മ .
താരാട്ട് പാടിയും പാലൂട്ടിയും എന്നെ -
ഞാനായ് വളര്ത്തിയെന്നമ്മ .പിന്നെ -
നന്മയും തിന്മയും തമ്മില് തിരിപ്പിച്ചു .
നന്മ ചെയ്യാന് പഠിപ്പിച്ചു.അമ്മ നന്മ -
ചെയ്യാന് പഠിപ്പിച്ചു.
ബാല്യം
**************
ബാല്യം കടന്നു വന്നന്നെന്റെ ജീവിതം
പൂവിലും പുഴയിലുംകണ്ണുനട്ടു .....
ബാല്യം കടന്നു വന്നന്നെന്റെ ജീവിതം
പൂവിലും പുഴയിലും കണ്ണുനട്ടു പിന്നെ -
അച്ഛന്റെ കൈ പിടിച്ചന്നു ഞാനാദ്യമായ്-
അക്ഷരം മേയുന്ന മേട്ടിലെത്തി.
ബാല്യം കടന്നു വന്നന്നെന്റെ ജീവിതം
പൂവിലും പുഴയിലുംകണ്ണുനട്ടു പിന്നെ -
അച്ഛന്റെ കൈ പിടിച്ചന്നു ഞാനാദ്യമായ്-
അക്ഷരം മേയുന്ന മേട്ടിലെത്തി.
അറിവിന്റെ നിറ ദീപമെന്നില് -
നിറച്ചന്നു ഗുരുവായി ദൈവം കനിഞ്ഞു
അറിവിന്റെ നിറ ദീപമെന്നില് -
നിറച്ചന്നു ഗുരുവായി ദൈവം കനിഞ്ഞു
പിന്നെ അക്ഷര കുന്നിന്റെ ഉയരങ്ങള്
താണ്ടി എന്നിതളില് നിന്നൊന്നന്നടര്ന്നു.
എന്റെ ഇതളില് നിന്നൊന്നന്നടര്ന്നു.
ഈ ജീവിതത്തിന്റെ പത്തു മാസം.പിന്നെ ഉടലില്-
നിന്നുടല് വിട്ടു ജീവന്റെ മറ പറ്റി ഇവിടെ എന് -
പാദം പതിച്ചു .എന്റെ പ്രഥമ പാദം ഞാന് പതിച്ചു .
താരാട്ട് പാടിയും പാലൂട്ടിയും എന്നെ -
ഞാനായ് വളര്ത്തിയെന്നമ്മ .
താരാട്ട് പാടിയും പാലൂട്ടിയും എന്നെ -
ഞാനായ് വളര്ത്തിയെന്നമ്മ .പിന്നെ -
നന്മയും തിന്മയും തമ്മില് തിരിപ്പിച്ചു .
നന്മ ചെയ്യാന് പഠിപ്പിച്ചു.അമ്മ നന്മ -
ചെയ്യാന് പഠിപ്പിച്ചു.
ബാല്യം
**************
ബാല്യം കടന്നു വന്നന്നെന്റെ ജീവിതം
പൂവിലും പുഴയിലുംകണ്ണുനട്ടു .....
ബാല്യം കടന്നു വന്നന്നെന്റെ ജീവിതം
പൂവിലും പുഴയിലും കണ്ണുനട്ടു പിന്നെ -
അച്ഛന്റെ കൈ പിടിച്ചന്നു ഞാനാദ്യമായ്-
അക്ഷരം മേയുന്ന മേട്ടിലെത്തി.
ബാല്യം കടന്നു വന്നന്നെന്റെ ജീവിതം
പൂവിലും പുഴയിലുംകണ്ണുനട്ടു പിന്നെ -
അച്ഛന്റെ കൈ പിടിച്ചന്നു ഞാനാദ്യമായ്-
അക്ഷരം മേയുന്ന മേട്ടിലെത്തി.
അറിവിന്റെ നിറ ദീപമെന്നില് -
നിറച്ചന്നു ഗുരുവായി ദൈവം കനിഞ്ഞു
അറിവിന്റെ നിറ ദീപമെന്നില് -
നിറച്ചന്നു ഗുരുവായി ദൈവം കനിഞ്ഞു
പിന്നെ അക്ഷര കുന്നിന്റെ ഉയരങ്ങള്
താണ്ടി എന്നിതളില് നിന്നൊന്നന്നടര്ന്നു.
എന്റെ ഇതളില് നിന്നൊന്നന്നടര്ന്നു.
കൗമാരം
**************
മോഹങ്ങള് ഉള്ളില് നിറക്കുന്ന ചിന്തകള്
ഇരവിനും പകലിനും കുട പിടിച്ചൂ......
മോഹങ്ങള് ഉള്ളില് നിറക്കുന്ന ചിന്തകള്
ഇരവിനും പകലിനും കുട പിടിച്ചു പിന്നെ -
ഇരുളിന്റെ മറവില് എന് സ്വപ്നങ്ങളില് അന്ന്-
മയിലുകള് നൃത്തം ചവിട്ടി.
മോഹങ്ങള് ഉള്ളില് നിറക്കുന്ന ചിന്തകള്
ഇരവിനും പകലിനും കുട പിടിച്ചു പിന്നെ -
ഇരുളിന്റെ മറവില് എന് സ്വപ്നങ്ങളില് അന്ന്-
മയിലുകള് നൃത്തം ചവിട്ടി. വര്ണ-
മയിലുകള് നൃത്തം ചവിട്ടി........
മഴയിലും വെയിലിലും സ്വപ്നങ്ങള് കണ്ടു
ഞാന്വര്ണ്ണങ്ങള് ഉള്ളില് നിറഞ്ഞു .
മഴയിലും വെയിലിലും സ്വപ്നങ്ങള്
കണ്ടു ഞാന് വര്ണ്ണങ്ങള് ഉള്ളില് നിറഞ്ഞു .
കനവിന്റെ നാളുകള് വീണ്ടും കടന്നുപോയ്
ഇതളുകള് വീണ്ടും കൊഴിഞ്ഞു .
എന്റെ ഇതളുകള് വീണ്ടും പൊഴിഞ്ഞു .
യൌവനം
*********
കാലം കടന്നുപോയ് യൌവനം വന്നന്ന്
ചിറകിനും മനസിനും തീ പിടിച്ചൂ......
കാലം കടന്നുപോയ് യൌവനം വന്നന്ന്
ചിറകിനും മനസിനും തീ പിടിച്ചു പിന്നെ -
അഗ്നിയും വായുവും സാക്ഷിയായ് നിര്ത്തി
അന്നാദ്യമായ് അവളെന് കരം ഗ്രഹിച്ചു.
കാലം കടന്നുപോയ് യൌവനം വന്നന്ന്
ചിറകിനും മനസിനും തീ പിടിച്ചു പിന്നെ -
അഗ്നിയും വായുവും സാക്ഷിയായ് നിര്ത്തി
അന്നാദ്യമായ് അവളെന് കരം ഗ്രഹിച്ചു.
എന്റെ ജീവന്റെ പാതി എന്നില് ലയിച്ചു
രാഗവും താളവും ഒന്നായ് ലയിച്ചന്നു-
ഗാനവും ശ്രുതിയും മറന്നു .
ആ ഗാന മഞ്ജരിക്കൊടുവിലീ-
മണ്ണില് രണ്ട് അഞ്ചിതള് പുഷ്പം വിടര്ന്നു .
രാഗവും താളവും ഒന്നായ് ലയിച്ചന്നു-
ഗാനവും ശ്രുതിയും മറന്നു .
ആ ഗാന മഞ്ജരിക്കൊടുവിലീ-
മണ്ണില് രണ്ട് അഞ്ചിതള് പുഷ്പം വിടര്ന്നു .
വാര്ദ്ധക്യം
**************
ഇതളുകള് വീണ്ടും കൊഴിഞ്ഞു .മനസ്സില്-
അന്നൊരു നേര്ത്ത ഗാനം മുഴങ്ങി .
ഇതളുകള് വീണ്ടും കൊഴിഞ്ഞു .മനസ്സില്-
അന്നൊരു നേര്ത്ത ഗാനം മുഴങ്ങി .
ചിറകറ്റു വീഴുന്ന പറവയായ് ഞാന് -
എന്റെ പതനം മനസ്സില് കുറിച്ചു
ഇതളുകള് വീണ്ടും കൊഴിഞ്ഞു .മനസ്സില്-
ചിറകറ്റു വീഴുന്ന പറവയായ് ഞാന് -
എന്റെ പതനം മനസ്സില് കുറിച്ചു
ഇതളുകള് വീണ്ടും കൊഴിഞ്ഞു .മനസ്സില്-
അന്നൊരു നേര്ത്ത ഗാനം മുഴങ്ങി .
ചിറകറ്റു വീഴുന്ന പറവയായ് ഞാന് -
എന്റെ പതനം മനസ്സില് കുറിച്ചു.
മരണമെന് വീടിന്റെ പടിവാതിലില്
എന്റെ വരവിനായ് കാതോര്ത്തിരിക്കെ
ഇനിയെന്റെ പ്രാണന്റെ അവസാന ദീപം
അങ്ങകലെ തെളിഞ്ഞടങ്ങുന്നു
മരണമെന് വീടിന്റെ പടിവാതിലില്
എന്റെ വരവിനായ് കാതോര്ത്തിരിക്കെ
ഇനിയെന്റെ പ്രാണന്റെ അവസാന ദീപം
അങ്ങകലെ തെളിഞ്ഞടങ്ങുന്നു
ചിറകറ്റു വീഴുന്ന പറവയായ് ഞാന് -
എന്റെ പതനം മനസ്സില് കുറിച്ചു.
മരണമെന് വീടിന്റെ പടിവാതിലില്
എന്റെ വരവിനായ് കാതോര്ത്തിരിക്കെ
ഇനിയെന്റെ പ്രാണന്റെ അവസാന ദീപം
അങ്ങകലെ തെളിഞ്ഞടങ്ങുന്നു
മരണമെന് വീടിന്റെ പടിവാതിലില്
എന്റെ വരവിനായ് കാതോര്ത്തിരിക്കെ
ഇനിയെന്റെ പ്രാണന്റെ അവസാന ദീപം
അങ്ങകലെ തെളിഞ്ഞടങ്ങുന്നു
നന്ദി :ശ്യാം മുല്ലക്കല്
കവിതകള് മനോഹരം.
മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂഎന്താ പറയുന്നെ ശരിയാണ് അല്ല മനുഷ്യജീവിതം പൂവിന്റെ ഇതള് പോലെ
മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂഎന്റെ ഈ ഏളിയ സൃഷ്ടി വായിച്ചതിനും അഭിപ്രായം പങ്കു വെച്ചതിനും നന്ദി
മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ